به گزارش روابط عمومی‌شرکت سرمایه‌گذاری هلال‌احمر، افزایش بی‌سابقه نقدینگی در شرکت Berkshire Hathaway توجه بسیاری از تحلیلگران بازار را به خود جلب کرده است. این شرکت اعلام کرده موجودی نقدی و اوراق خزانه آن به حدود ۳۹۰ میلیارد دلار رسیده که بالاترین سطح در تاریخ فعالیت آن محسوب می‌شود. هم‌زمان، Berkshire در سه‌ماهه اخیر حدود ۸.۱ میلیارد دلار از سهام خود را به‌صورت خالص فروخته و این روند اکنون به چهاردهمین فصل متوالی فروش خالص سهام رسیده است؛ موضوعی که نشان می‌دهد بزرگ‌ترین سرمایه‌گذار ارزشی جهان در حال حاضر ترجیح می‌دهد نقد بماند تا اینکه در قیمت‌های فعلی بازار خریدهای جدید انجام دهد.

این رفتار محتاطانه را می‌توان در بستر وضعیت فعلی ارزش‌گذاری بازار سهام آمریکا بهتر درک کرد. داده‌ها نشان می‌دهد که در آوریل ۲۰۲۶، ارزش‌گذاری بازار سهام ایالات متحده به سطحی رسیده که از حدود ۹۶.۸ درصد کل دوره تاریخی گران‌تر است. میانگین چند شاخص مهم ارزش‌گذاری از جمله P/E، P/B و CAPE نیز تصویری مشابه ارائه می‌دهد و نشان می‌دهد بازار در محدوده‌ای قرار گرفته که فضای بسیار کمی‌برای خطای اقتصادی یا افت سودآوری شرکت‌ها باقی گذاشته است.

یکی از شاخص‌های کلیدی که اغلب با نام «شاخص بافت» شناخته می‌شود نیز این نگرانی را تقویت می‌کند. نسبت ارزش کل بازار سهام به تولید ناخالص داخلی آمریکا به حدود ۲۵۰ درصد رسیده است؛ سطحی که حتی در مقایسه با دوره‌هایی مانند حباب دات‌کام در سال ۲۰۰۰ نیز بسیار بالاتر ارزیابی می‌شود. در چنین شرایطی، بازگشت ساده بازار به میانگین‌های تاریخی می‌تواند به معنای اصلاحی قابل‌توجه در قیمت‌ها باشد؛ اصلاحی که برخی برآوردها آن را در محدوده ۳۰ درصد یا بیشتر قرار می‌دهند.

تاریخ بازارهای مالی نیز نشان می‌دهد دوره‌هایی که ارزش‌گذاری‌ها به چنین سطوحی می‌رسند، معمولاً با اصلاح‌های قابل‌توجه یا دوره‌های طولانی از بازدهی پایین دنبال می‌شوند. این موضوع زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که در نظر بگیریم نرخ‌های بهره همچنان در سطوح نسبتاً بالایی قرار دارند؛ عاملی که می‌تواند فشار مضاعفی بر ارزش‌گذاری دارایی‌های ریسکی وارد کند. در چنین محیطی، حتی نشانه‌ای از ضعف در گزارش‌های سودآوری شرکت‌ها ممکن است به‌عنوان محرکی برای بازگشت بازار به میانگین‌های تاریخی عمل کند.

در نتیجه، افزایش چشمگیر نقدینگی در پرتفوی Berkshire Hathaway را می‌توان نوعی استراتژی «صبر برای فرصت» دانست. زمانی که سرمایه‌گذاران بزرگ ترجیح می‌دهند بخش قابل‌توجهی از دارایی خود را نقد نگه دارند، این رفتار معمولاً بازتابی از ارزیابی آن‌ها نسبت به ریسک‌های موجود در بازار است؛ ریسک‌هایی که در شرایط ارزش‌گذاری‌های بسیار بالا، نمی‌توان به‌سادگی از کنار آن‌ها عبور کرد.

نویسنده: امیررضا هروی